โอกาส..มีให้เราคว้าไว้เสมอ

คว้าได้ทุกอย่าง

แม้แต่น้ำมะนาวหยดสุดท้าย

สังขารและความไม่เที่ยงของสรรพสิ่งคือปรากฏการธรรมดาที่เราไม่อาจฝืนกฏนี้ได้ กล่าวอย่างง่าย ๆ คือทุกสิ่งทุกอย่างต้องเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา อาหารก็มีบูดเน่า ดอกไม้ก็มีวันโรยรา มนุษย์ก็มีวันตาย

จริงอยู่ว่ากฏนี้ไม่อาจฝืนได้ ทว่ามันสามารถรั้งไว้ได้ ด้วยการยื้อเวลาให้ยาวนานขึ้น

มนุษย์คิดค้นสรรพวิธีเพื่อยืดเวลาชีวิตให้กับสรรพสิ่งที่ตนเองต้องการให้คงอยู่ต่อไป ไม่ว่าจะเป็นการถนอมอาหาร การดูแลสุขภาพ การเสริมความงาม การทำมัมมี่ การทำโคลนนิ่ง หรือแม้กระทั่งการอัฐิให้กลายเป็นเพชร  มนุษย์พยายามทุกหนทางเพื่อหลุดพ้นจากความอจีรังให้จงได้ แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่เพียงยื้อเวลาต่อไปเท่านั้น

น้ำมะนาวหยดสุดท้ายที่ว่า หากจะกล่าวในแง่บวกอาจจะคิดได้ว่ามนุษย์นั้นมีสมองอันชาญฉลาด ที่มองเห็นโอกาส เห็นช่องทางเล็ก ๆ ทว่าใหญ่ยิ่ง แม้กับสิ่งที่แทบไร้ประโยชน์อย่างเปลือกมะนาวแห้ง ๆ ที่เค้นออกมาจนได้น้ำมะนาวหยดสุดท้าย หากจะกล่าวในแง่ลบก็คงเป็นสิ่งที่มนุษย์ผู้ชาญฉลาดหากินได้แม้กระทั่งสิ่งอจีรัง ที่มนุษย์ธรรมดาขวนขวายเพื่อที่จะได้มาซึ่งความจีรัง กลายเป็นโอกาส เป็นช่องว่างที่สามารถหาผลประโยชน์ทางธุรกิจได้อย่างแนบเนียน

ธุรกิจที่หากินจากความอจีรังสร้างเม็ดเงินกว่า 11,000,000,000,000 บาทต่อปี

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม แท้ที่สุดอจีรังก็คือความไม่เที่ยง เปลือกของมะนาวที่ถูกเค้นน้ำไปจนหมดหยดสุดท้ายแล้ว ก็ถูกกฏของความอจีรังสร้างสถานะไร้ค่าและส่งมันไปยังกองขยะอยู่ดี

สัมผัส "การหากินจากความไม่เที่ยงได้" ณ นิทรรศการ "อจีรัง คือ โอกาส Perishable Beauty" นิทรรศการที่นำเสนอด้านเล็ก ๆ ของธุรกิจ ทว่ายิ่งใหญ่เกินกว่าจะคาดคิด ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ TCDC ชั้น 6 ดิ เอ็มโพเรี่ยม 10.30 - 21.00 น. (ปิดวันจันทร์) เปิดถึง 22 กุมภาพันธ์ 2552

เปิดโอกาสให้ตัวเองด้วยการหานิทรรศการศิลปะดี ๆ ชมดูสักครั้ง บางทีเราอาจมองเห็นโอกาสที่คนอื่นมองไม่เห็น

"เราหมดโอกาสแล้วจริงหรือ?" --- "เราคิดไม่ออก หรือยังไม่ได้คิด?"

*อ้างอิงจากสูจิบัตร อจีรัง คือ โอกาส

Comment

Comment:

Tweet

อืม........

เข้าจัยค่ะ

ยื้อไว้ไม่ได้จริงๆ

ปล่อย.......

ฮื่อๆๆ

#12 By อีฟ (202.28.62.245) on 2009-02-08 18:08

ไม่รู้อะไรจะยืนยาวไม่สน
รู้แค่ว่ายื้อความรักให้ตัวเองไว้ไม่ได้

อารมณ์เสียหว่ะ
เขียนเรื่องนี้ทำไม
มาหยุด มายื้อ

คนสวยเซ็ง

#11 By boebie (58.8.45.67) on 2009-02-08 01:15

ว้าววว


พี่โกเฮง
เท่ไปเรยค่า

#10 By สายลับ (58.9.48.158) on 2009-02-08 01:07

ทีซีดีซี
มีดีที่นี่ ซินะ

แล้วเจอกันใหม่ด้วยความห่วงใย..confused smile
กรี๊ดดดดดด
พี่โกเฮง หนูติดตามผลงานพี่มาตลอดเลยค่ะ
หนูขอลายเซ็นหน่อยค่ะ เอาสวยๆ นะคะ
ขอบคุณค่ะ

ปล พี่โกเฮงตัวจริงหล่อมากเลยค่ะ หนูชอบด้านหลังของพี่มากๆเลยค่ะ

#8 By เจ็ดเหลี่ยม (125.25.150.49) on 2009-02-05 23:28

น้ำมะนาวหยดสุดท้าย...

หึ...มันก็จริงนะ

#7 By • CIRCLE • on 2009-02-05 23:24

เคเค เดี๋ยวไปดดู

#6 By ปิงปิงชิงหัว (125.25.10.185) on 2009-02-05 23:21

ความไม่เที่ยง
เช้าสายบ่ายหรือเย็น

#5 By เงือกย่าง (125.25.119.19) on 2009-02-05 23:18

นิทรรศการน่าสน
คนเขียนก็เข้าใจเปรียบเหลือเกิน

#4 By คนใกล้ตัว (58.9.189.220) on 2009-02-05 23:10

จิงอยู่การหากินจากความไม่เที่ยงเป็นสิ่งที่ทุกคนไม่ต้องการ แต่หามเกิดความจำเป็นจิงก็คงจะมีบ้าง แต่ทุกสิ่งทีทำก็ควรคิดถึงคนข้างหลังบ้างอย่าเห็นแก่ตัวเพื่อย่างเดียว
อิอิอิ.......^-^

#3 By meaw (125.25.50.74) on 2009-02-05 23:08

จริงเเหละ หากินกับความไม่เที่ยง

สงสัยอย่าง ใครเป็นคนในโปสเตอร์นิทรรศการนี้

#2 By 1234 (125.24.2.250) on 2009-02-05 23:01

...................................
...................................
...................................

#1 By โอเค๊ (125.24.102.151) on 2009-02-05 22:59